Waarom innerlijk kind retraites ook voor mannen werken!

Je hoeft niet altijd sterk te zijn. Soms is het juist krachtig om stil te staan bij wat er écht in je leeft.

Veel mannen hebben van jongs af aan geleerd om door te gaan.

Niet zeuren.
Sterk zijn.
Zelf oplossen.
Verantwoordelijkheid nemen.
Je gevoelens niet te veel laten zien.

En misschien heeft dat je ver gebracht.

Je hebt een carrière opgebouwd.
Een gezin.
Een bedrijf.
Een mooi leven.

Aan de buitenkant lijkt het misschien allemaal prima.

Maar ergens vanbinnen kan er toch iets knagen.

Een gevoel van onrust.
Snel geïrriteerd zijn.
Moe zijn, maar niet kunnen ontspannen.
Moeite hebben om je kwetsbaar op te stellen.
Of het gevoel dat je vooral aan het dóén bent, terwijl je niet meer goed weet wat je eigenlijk voelt of nodig hebt.

Wat als je even niet hoeft vol te houden?

Een Innerlijk Kind Retraite is geen plek waar je een paar dagen moet praten over alles wat er vroeger misging.

Het is een plek waar je mag vertragen.

Waar je kunt onderzoeken waar bepaalde patronen vandaan komen.

Waarom je altijd maar doorgaat.

Waarom je controle wilt houden.

Waarom je het lastig vindt om hulp te vragen.

Waarom kritiek soms harder binnenkomt dan je zou willen.

Waarom je jezelf pas waardevol voelt als je iets bereikt.

En misschien ontdek je dat de man die je vandaag bent, ooit een jongen was die vooral heel graag gezien, gehoord, gewaardeerd of geaccepteerd wilde worden.

Je hoeft je verleden niet te repareren

Het gaat er niet om dat je terug moet naar vroeger.

Het gaat erom dat je jezelf beter leert begrijpen.

Misschien heb je als jongen geleerd dat huilen zwak is.

Of dat je vooral flink moest zijn.

Misschien was er weinig ruimte voor emoties.

Of juist heel veel verantwoordelijkheid.

Wat je hebt meegemaakt, heeft invloed gehad op hoe je jezelf en de wereld bent gaan bekijken.

Maar oude overtuigingen hoeven niet de rest van je leven aan het stuur te zitten.

Een retraite kan je helpen om daar bewust naar te kijken.

Zonder oordeel.

Zonder dat je jezelf hoeft af te kraken.

Van hoofd naar gevoel

Veel mannen zijn ontzettend goed in nadenken.

Analyseren.
Oplossen.
Plannen.
Doorgaan.

Maar gevoelens laten zich niet altijd oplossen.

Soms wil verdriet gewoon gevoeld worden.

Soms wil boosheid gehoord worden.

Soms vraagt vermoeidheid niet om nóg een oplossing, maar om rust.

Tijdens een Innerlijk Kind Retraite krijg je de ruimte om weer contact te maken met die laag onder het denken.

En dat kan verrassend bevrijdend zijn.

Wat levert het je op?

Je kunt thuiskomen met:

Meer rust in je hoofd.
Omdat je niet meer alles hoeft weg te drukken.

Meer inzicht in jezelf.
Omdat je begrijpt waarom je doet wat je doet.

Meer zelfvertrouwen.
Niet het soort zelfvertrouwen waarbij je jezelf groot moet houden, maar het vertrouwen dat je jezelf kunt dragen, ook als het even moeilijk is.

Betere relaties.
Omdat je beter leert aangeven wat je voelt, nodig hebt en waar je grenzen liggen.

Meer verbinding.
Met jezelf, met je partner, je kinderen en de mensen om je heen.

Meer plezier.
Want ook dat jongetje in jou mag weer tevoorschijn komen.

En ja… het mag ook gewoon fijn zijn

Een retraite hoeft niet zwaar te zijn.

Er mag gelachen worden.

Er mag geluierd worden.

Er mag lekker gegeten worden.

Er mag gewandeld worden.

Er mag stilte zijn.

En er mag ruimte zijn ook voor mannen

Geen maskers.

Geen competitie.

Geen verhaal dat je hoeft hoog te houden.

Gewoon manzijn  die, ieder met jouw eigen verhaal, even uit de dagelijkse ratrace stappen.

Misschien ontdek je dat kwetsbaarheid helemaal niet het tegenovergestelde van kracht is.

Misschien ís kwetsbaarheid wel een vorm van kracht.

Je hoeft niet te wachten tot het misgaat

Je hoeft niet eerst vast te lopen.

Niet eerst een burn-out te hebben.

Niet eerst je relatie kwijt te raken.

Niet eerst compleet uitgeput te zijn.

Je mag ook gewoon voelen:

Ik wil mezelf beter leren kennen.

Ik wil meer rust.

Ik wil dichter bij mezelf komen.

Ik wil niet alleen maar functioneren, maar ook weer echt leven.

Een Innerlijk Kind Retraite kan een paar dagen zijn waarin je even uit de rol stapt die je iedere dag vervult.

Niet de ondernemer.

Niet de vader.

Niet de partner.

Niet de collega.

Niet degene die alles moet regelen.

Gewoon jij.

De man achter alle rollen.

En misschien ontmoet je daar ook weer dat kleine jongetje in jezelf.

Niet om hem te veranderen.

Maar om hem eindelijk eens te laten merken:

“Ik zie je. Je hoeft het niet meer alleen te doen.”

Geef een reactie

52 − 44 =