Waarom TRE goed voor je is.

Hier zijn vijf redenen waarom TRE (Tension & Trauma Releasing Exercises) goed voor je is:

  1. Stressvermindering: TRE helpt bij het ontladen van opgebouwde spanning en stress in je lichaam. Door specifieke oefeningen te doen, kun je je lichaam helpen om diepgewortelde stress los te laten, wat leidt tot een gevoel van verlichting en ontspanning.
  2. Verbeterde slaap: Veel mensen die TRE beoefenen, melden dat ze beter slapen. Dit komt omdat het verminderen van stress en spanning in je lichaam helpt om je zenuwstelsel te kalmeren, waardoor je gemakkelijker in slaap valt en dieper slaapt.
  3. Minder fysieke pijn: Chronische spanning kan leiden tot fysieke pijn, zoals hoofdpijn, rugpijn en spierpijn. TRE helpt deze spanningen los te laten, wat kan bijdragen aan het verminderen van pijn en het verbeteren van je algehele lichamelijke welzijn.
  4. Emotionele veerkracht: Door regelmatig TRE te doen, kun je beter omgaan met stressvolle situaties en emotionele uitdagingen. Het helpt je om je emoties beter te reguleren en veerkrachtiger te worden in het dagelijks leven.
  5. Verbeterde focus en helderheid: Het verminderen van stress en spanning kan ook leiden tot een verbeterde mentale focus en helderheid. TRE helpt je om je gedachten te ordenen en je beter te concentreren, wat je productiviteit en algehele mentale gezondheid ten goede komt.

Het beoefenen van TRE biedt dus tal van voordelen voor zowel je fysieke als mentale gezondheid, en het kan een waardevolle aanvulling zijn op je dagelijkse routine om stress en spanning effectief te beheren.

De Helende Reis van een Innerlijk Kind Retraite: Ontdekken, Helen en Groeien

De Helende Reis van een Innerlijk Kind Retraite: Ontdekken, Helen en Groeieninnerlijk kind rettraite

Stel je voor dat je een reis maakt naar de diepste lagen van jezelf, waar verborgen emoties en herinneringen liggen begraven.

Dit is de essentie van een innerlijk kind retraite, een transformerende ervaring die je de kans biedt om de kwetsbare delen van jezelf te ontdekken, te helen en te laten groeien.

Een Innerlijk Kind Retraite: Wat Houdt Het In?

Een innerlijk kind retraite is een zorgvuldig ontworpen programma waarin je als deelnemer de gelegenheid krijgt om  je te verbinden met jouw innerlijke kind – het deel van jouwzelf dat emoties, trauma’s en herinneringen jouw hun jeugd draagt. Tijdens deze retraite worden verschillende (therapeutische) modaliteiten gebruikt, zoals mindfulness, visualisatie, familieopstellingen, innerlijk kind werk, lichaamswerk en creatieve expressie, om diepe emotionele heling te bevorderen.

De Reis naar Binnen: Ontdekking en Bewustwording

De reis begint met het verkennen van je innerlijke wereld. Door middel van geleide meditaties en reflectieve oefeningen word je aangemoedigd om contact te maken met je innerlijke kind en de emoties en herinneringen die daar verborgen liggen. Dit proces van ontdekking kan confronterend zijn, maar het opent ook de deur naar diepgaande zelfinzicht en bewustwording en liefde.

Heling van Oude Wonden: Het Loslaten van Bagage

Naarmate de retraite vordert, worden je begeleid bij het verkennen en helen van oude wonden en trauma’s die jouw innerlijke kind hebben gekwetst. Door middel van therapeutische gesprekken, rituelen en creatieve expressie word je aangemoedigd om oude pijn aan te kijken en los te laten en je zelf te vergeven voor wat er in het verleden is gebeurd. Dit proces van heling is vaak emotioneel intens, maar ook ongelooflijk bevrijdend.

Empowerment en Groei: Naar een Stralender Zelf

Naarmate de retraite tot een einde komt, ervaren je een gevoel van empowerment en groei. JE hebt de kwetsbaarheid van jouw innerlijke kind omarmd en je bent er sterker uit gekomen. Met een hernieuwd gevoel van zelfliefde en acceptatie staan je klaar om jouw leven te leiden vanuit een plek van heelheid en authenticiteit.

Het Belang van Zelfzorg na de Retraite

Na de retraite is het essentieel om zelfzorgpraktijken te blijven beoefenen om de heling voort te zetten. Dit kan onder meer het beoefenen van mindfulness, het bijwonen van therapie of ondersteuningsgroepen, en het koesteren van creatieve expressie omvatten. Door jezelf liefdevol te blijven ondersteunen, kan je de vruchten blijven plukken van jouw innerlijke kind retraite en jouw reis naar heling en groei voortzetten.

Een Nieuw Begin: Het Vervolg van de Reis

Een innerlijk kind retraite kan het begin markeren van het begin van een nieuw hoofdstuk in jouw leven. Met een dieper begrip van jezelf en een hernieuwd gevoel van zelfliefde en acceptatie, ben je klaar om jouw leven met meer veerkracht en authenticiteit te omarmen. De reis naar heling en groei is een continu proces en met jouw innerlijke kind aan jouw zijde, zijn de mogelijkheden eindeloos.

5 Effectieve Manieren om Je Innerlijke Criticus te Ontmaskeren

5 Effectieve Manieren om Je Innerlijke Criticus te Ontmaskeren

Heb je ooit gemerkt dat er een kritische stem in je hoofd is die je vertelt dat je niet goed genoeg bent? Dit is je innerlijke criticus en hij kan behoorlijk hardnekkig zijn. Gelukkig zijn er manieren om deze criticus te ontmaskeren en je zelfbeeld te versterken. Hier zijn vijf effectieve strategieën om dit te doen:

  1. Bewustwording: De Eerste Stap naar Verandering

Voordat je je innerlijke criticus kunt aanpakken, moet je je bewust worden van zijn aanwezigheid. Neem de tijd om je gedachten te observeren en merk op wanneer je jezelf bekritiseert. Schrijf deze gedachten op om ze concreet te maken en een beter begrip te krijgen van hoe je innerlijke criticus opereert.

  1. Identificeer de Oorsprong van de Kritiek

Vaak komt de kritiek van onze innerlijke criticus voort uit berichten die we in het verleden hebben ontvangen van ouders, leraren, of andere invloedrijke mensen in ons leven. Probeer de bron van deze kritiek te identificeren. Door te begrijpen waarom je deze gedachten hebt, kun je beginnen met het loslaten ervan.

  1. Weerleg de Kritiek met Bewijs

De volgende keer dat je jezelf betrapt op negatieve zelfpraat, daag je de kritiek uit. Vraag jezelf af of deze gedachten echt waar zijn. Besef dat deze gedachten jou misschien hebben gehoplen om niet te falen of afgewezen te worden. En onderzoek of je dat nu nog nodig hebt. Zoek naar bewijs dat de kritiek niet klopt. Misschien heb je in het verleden succesvolle prestaties behaald die de negatieve overtuigingen tegenspreken. Door deze gedachten te weerleggen, kun je je zelfvertrouwen vergroten.

  1. Omarm Imperfectie als Onderdeel van Groei

Niemand is perfect en fouten maken is een natuurlijk onderdeel van het leven. Sta jezelf toe om fouten te maken en zie ze als leermomenten. In plaats van jezelf te bekritiseren voor je tekortkomingen, omarm ze als kansen om te groeien en te verbeteren.

  1. Cultiveer Zelfcompassie

Wees liefdevol en geduldig met jezelf, vooral wanneer je het moeilijk hebt. Behandel jezelf met dezelfde vriendelijkheid en begrip die je aan een goede vriend zou tonen. Zelfcompassie helpt je om negatieve gedachten te vervangen door een meer accepterende en ondersteunende innerlijke dialoog.

Het ontmaskeren van je innerlijke criticus is geen gemakkelijke taak, maar het is een belangrijke stap naar zelfacceptatie en persoonlijke groei. Door bewust te worden van je gedachten, de oorsprong van je kritiek te identificeren, deze kritiek uit te dagen, imperfectie te omarmen en zelfcompassie te cultiveren, kun je je zelfbeeld versterken en een meer liefdevolle relatie met jezelf ontwikkelen.

 

Kijk hier ook het leuke filmpje van alfred & shadow over zelfkritiek 

 

De innerlijke criticus

Soms voel je geen liefde voor jezelf en kan je je niet voorstellen dat er mensen zijn die van je houden. Jouw interne criticus is dan aan het woord.

Een oude stem

Het is een heel oude stem in ons, die al vroeg in ons leven is ontstaan als antwoord op afwijzingen die we hebben gevoeld of gekregen.
In heb hier en nu heeft die persoon uit onze jeugd nog steeds invloed op ons. Een deel van ons heeft zich er mee geïdentificeerd. We zijn gaan geloven dat het waar is en we passen het nu toe op ons zelf.

Het onschuldige kind

Iedere keer als ik een klein kind zie, besef ik me weer dat het kind onschuldig is. Misschien kan het kind wel bang zijn of onmachtig om iets te doen en wordt dan boos of reageert het zijn angst of frustratie af op een manier die voor een ouder niet acceptabel is. Het kind heeft waarschijnlijk geen andere manier en is zich nog niet bewust van wat hij of zij doet om zichzelf veilig of geliefd te voelen. Als er op dit gedrag een afwijzing volgt die, iedere keer als het kind dit gedrag vertoont, herhaald wordt, zal het kind deze stem na verloop van tijd verinnerlijken. Het wordt zijn eigen innerlijke criticus.


Therapie

In therapie kan je werken met deze vroeg ontstane interne criticus. In het hier en nu kan je getriggerd worden door dingen die lijken op wat je vroeger hebt mee gemaakt. Als je niet hebt geleerd er anders mee om te gaan, zal je vaak het zelfde voelen en het zelfde reageren als toen.  En dan geldt ook voor jouw innerlijke criticus. Gelukkig kan je nu bewust worden van de dingen die je voelt en de reactie die je daarop hebt.
Je kunt voor die innerlijke delen zorgen als ze zich aandienen. Makkelijk is het niet, maar als jouw innerlijk delen door jou gezien en geliefd worden dan kan zelfliefde ontstaan.

Waarom slachtoffers van seksueel misbruik zo lang wachten om te praten

Waarom wachten slachtoffers van seksueel misbruik zo lang om er over te praten?

Waarom zo lang wachten?

Er zijn heel veel verschillende redenen waarom slachtoffers van seksueel misbruik vaak jaren wachten om er over te praten of om hulp te zoeken (gemiddeld 10-12 jaar). En dat terwijl ze vaak een geheim met zich mee dragen van iets dat in hun kinderjaren is gebeurd en heel veel impact heeft op hun (dagelijks) leven.

Juist omdat het zo lang geleden en zij er niet over (kunnen) praten, leidt dit vaak tot klachten.  Sinds MeToo is er wel meer bekend over hoe vaak misbruik voorkomt en wat de mogelijke impact is – al is hier nog steeds veel te weinig over bekend- er is veel minder bekend over hoe ingewikkeld, pijnlijk en lang het herstel is van de schade die  seksueel misbruik aanricht. Maar  waarom wachten slachtoffers dan zo lang om er over te praten of hulp te zoeken.

Individueel  proces, draait om veiligheid

Het is belangrijk om te begrijpen dat het proces van het helen van seksueel misbruik en het zoeken naar therapie voor ieder individu anders is. Het kan tijd kosten voordat slachtoffers zich veilig genoeg voelen om hulp te zoeken en te beginnen met hun herstel. Het is voor slachtoffers van cruciaal belang om begrip te krijgen voor hun unieke reis naar herstel. Veiligheid staat voorop. Als je misbruik hebt meegemaakt en er is over jouw grens heen gegaan, hoe kan je jezelf en anderen nog vertrouwen?

Redenen om te wachten

Wat zijn de belangrijkste redenen. Hieronder een aantal redenen om te wachten met praten.

  1. Schaamte en schuldgevoel: Slachtoffers van seksueel misbruik kunnen zich diep schamen en schuldig voelen over wat er is gebeurd, zelfs als ze begrijpen dat het niet hun schuld is. Dit schaamtegevoel kan hen ervan weerhouden om hulp te zoeken, omdat ze bang zijn voor veroordeling of stigmatisering.
  2. Angst voor confrontatie: Het onder ogen zien van het trauma van seksueel misbruik kan zeer beangstigend zijn. Slachtoffers kunnen bang zijn om herinneringen en emoties op te rakelen die ze lange tijd hebben weggestopt.
  3. Ontkenning of bagatelliseren: Sommige slachtoffers van seksueel misbruik kunnen zichzelf ervan overtuigen dat het niet zo erg was, dat ze het verdienden, of dat het gewoon “normaal” was. Deze ontkenning kan hen ervan weerhouden om professionele hulp te zoeken.
  4. Vertrouwenskwesties: Het kan moeilijk zijn voor slachtoffers om anderen te vertrouwen, zelfs hulpverleners. Dit wantrouwen kan voortkomen uit ervaringen van verraad of omdat ze bang zijn dat niemand hen zal geloven.
  5. Gebrek aan bewustzijn: Sommige slachtoffers zijn zich mogelijk niet volledig bewust van de impact van het misbruik op hun leven. Ze kunnen de symptomen van trauma niet altijd koppelen aan het misbruik en beseffen pas later dat ze hulp nodig hebben.
  6. De dader leeft nog (in hun omgeving): aangezien de dader meestal een bekende is van slachtoffer, kan het voor een slachtoffer heel angstig zijn om er over te praten. Niet geloofd worden (‘zoiets zou hij of zij nooit doen’), angst dat de familie uit elkaar zal vallen of dat de familie kiest voor de dader.
  7. Geïsoleerd leven: Geen vrienden of mensen in de omgeving die veilig genoeg zijn om in vertrouwen te nemen

Dit zijn er nog maar een paar redenen. Er zijn er nog veel meer en allemaal zijn ze legitiem.

Tips voor mensen die willen praten of hulp willen, maar de stap nog niet durven zetten.

Het proces van praten over of in therapie gaan na seksueel misbruik is zeer persoonlijk. De juiste stappen kiezen en zetten kan voor iedereen variëren en elke stap kan weer angst oproepen. Hier zijn enkele tips kunnen helpen bij het nemen van de beslissing om te  gaan praten of in therapie te gaan.

  1. Erkenning en acceptatie: Het is belangrijk om het misbruik te zelf te erkennen en te accepteren als een traumatische ervaring. Dit kan de eerste stap zijn naar het zoeken van hulp.
  2. Zelfzorg: Zorg goed voor jezelf, zowel fysiek als emotioneel. Dit kan onder meer het vermijden van situaties of mensen die je van streek maken, het nemen van rust, en het onderzoeken wat je van streek maken en leren omgaan met triggers, stress en angst.
  3. Motivatie: Het hebben van de motivatie om te herstellen en je welzijn te verbeteren is cruciaal. Dit kan worden aangewakkerd door het verlangen naar verandering en het verminderen van de negatieve effecten van het misbruik op je leven.
  4. Bereidheid en moed om te praten: als je met vrienden of familie wil gaan praten of je wil in therapie, zul je waarschijnlijk moeten praten over je ervaringen en emoties rond het misbruik. Het is belangrijk om open te staan voor deze gesprekken, ook al kunnen ze moeilijk zijn.
  5. Geduld: Herstel van seksueel misbruik kan lang duren en gaat vaak gepaard met ups en downs. Het is belangrijk om geduldig te zijn met jezelf en jezelf de tijd te gunnen om te genezen. Wees lief voor jezelf
  6. Zelfhulpbronnen: Er zijn zelfhulpboeken, websites en online ondersteuningsgroepen. lotgenotengroepen beschikbaar die specifiek gericht zijn op overlevers van seksueel misbruik. Deze kunnen een eerste stap zijn naar professionele therapie.
  7. Volg een anoniem online programma of training waar je kan onderzoeken wat de impact is van jouw negatief seksuele ervaringen en wat je er voor nodig hebt om de stap naar hulp echt te zetten.

Als jij bovenstaande herkent en je durft nog niet over jouw ervaringen te praten, maar je voelt wel dat je er niet mee wil (of moet) doe dan de online training:  Alsof er niets aan de hand is, naar meer erkenning, begrip voor jezelf en zelfliefde na seksueel misbruik

Geschreven door Maartje van Driel, Integratief therapeut, In een ander Licht

5 manieren om aan jezelf te werken als je op de wachtlijst staat

5 manieren om aan jezelf te werken terwijl je op de wachtlijst staat voor therapie of je wil onderzoeken wat therapie voor je kan betekenen.

Je hebt al besloten dat je in therapie wil of je denkt eraan in therapie te willen gaan. In het eerste geval kan het zijn dat je een therapeut zoekt en de moed hebt om te bellen of mailen om er vervolgens achter te komen dat de praktijk vol is en er een wachtlijst is.

De moed zakt je dan misschien weer in de schoenen, want als je eenmaal bedacht hebt dat je therapie wil dat wil je dat waarschijnlijk meteen. Misschien bestaat de kans dat je het maar weer laat zitten, want veel therapeuten hebben geen ruimte of je had juist deze uitgekozen omdat hij of zij zo goed bij jou likt te passen.

In het geval dat wil je onderzoeken wat therapie voor je kan betekenen en welke therapie of therapeut je nodig hebt is het misschien ook niet makkelijk te beslissen wie en wat het beste bij je past. Hoe doe je dat en hoe weet je wat bij je past.

5 manieren om aan jezelf te werken terwijl je op de wachtlijst staat of op onderzoeken ben welke therapie bij je past.

 

  1. Zelfhulp boeken/ YouTube filmpjes/ podcasts Voor iedere klacht is er wel een iets te vinden waar je je zelf in kan herkennen en waar je informatie uit kan halen waarmee je jezelf al beter kan leren begrijpen.

 

  1. POH GGZ, bij een huisartsenpost is altijd een POH GGZ te vinden. Dit is laagdrempelige hulp voor jouw problemen. Heel vaak is dit heel fijn om door je eerste periode heen te komen en als de POH GGZ niet verder kan helpen, kunnen zij jou doorverwijzen.

 

  1. Luisterlijnen. Dit zijn geen therapie lijnen, maar kunnen zeker tot grote steun als je het even niet ziet zitten en je hebt niemand om mee te praten of als je niemand wil belasten. Ier zitten goed getrainde mensen die even met je meelopen als je vastloopt. Bovendien zijn ze dag en nacht beschikbaar.

 

  1. Lotgenoten en zelfhulpgroepen. Er zijn veel lotgenoten groepen en zelfhulpgroepen waar je bij kan aansluiten om samen te werken aan de thema’s die spelen in je leven. Denk aan alcoholisme, seksueel misbruik, verwerken van scheiding, depressie en nog veel meer.

 

  1. Pre- therapieprogramma. Dit is iets nieuws wat ik onlangs ontwikkeld heb en een heel goede manier om te onderzoeken wat er speelt en wat je thema’s zijn en hoe je eraan kan werken. In een aantal avonden in een besloten groep(je) kijk je op een interactieve, lichaamsgerichte manier naar de dingen waar je tegen aan loopt.

5 manieren om je zelfliefde te vergroten

5 manieren om je zelfliefde te vergroten5 manieren om je zelfliefde te vergroten

Wat is zelfliefde?

Zelfliefde is het waarderen van jezelf. Hierdoor doe je dingen die zorgen voor fysieke, geestelijke en spirituele groei. Eigenliefde is dynamisch, het groeit door wat je in je leven voelt, doet en denkt. Wanneer je ook je minder goede kanten kunt accepteren en met compassie naar jezelf kunt kijken, voel je je blijer en vergroot je je zelfliefde.

Het mooie van zelfliefde is als je het inzet om jezelf te ontwikkelen, je ook meer zelfliefde krijgt. Dus het middel is ook het resultaat.

Hoe kan je zelfliefde vergroten? Lees hier de 5 manieren om je zelfliefde te vergroten.

  1. Accepteer jezelf zoals je bent.

Je hebt een zonnige kant en een schaduw kant. Niets is fout. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat sommige dingen niet fijn zijn of dat je ze anders zou willen. Eerst komt acceptatie en dan kan je gaan kijken wat je er mee kan. Ons grootste probleem is dat we iets hebben en we willen hebben (bijvoorbeeld angst). Vervolgens gaan we er tegen in gevecht. Dat gevecht is niet te winnen voordat je eerst geaccepteerd hebt dat het er is. Je zou het kunnen vergelijken met een wond die zichtbaar is. Deze moet je accepteren, en er vervolgens voor zorgen, dan wordt de wond kleiner, de pijn minder en geneest hij. Zo is het ook met een emotionele of psychische ‘wond’. Het is er en je kan er niet omheen. Het enige verschil is dat je het niet kan zien. Accepteer dat het er is en ga het verzorgen met liefde en aandacht. Als je dat doet, vergroot je je zelfliefde.

2. Ontmantel je kritische ik.

Let eens op hoe vaak je kritische bent op jezelf. Hoe vaak hoor je jezelf zeggen ‘ik doe het niet goed, dat mag niet’ of voel je je schuldig om wat je ‘verkeerd’ hebt gedaan. Ga ervan uit dat je in het hier en nu doet wat je kan. Wees lief tegen jezelf als het niet zo gelopen is als je dacht, wijs jezelf niet af, dat maakt het alleen maar erger. Terugkijken en kritisch zijn helpt niet. Dat wil niet zeggen dat je jezelf niet kan verbeteren, maar doe het dan met zachtheid en liefde, dan vergroot je je je zelfliefde.

3. Zorg goed voor jezelf.

Eet goed, beweeg genoeg, slaap voldoende. Je lichaam heeft ook liefde nodig. Lichaam en geest werken samen. Als je goed voor je lichaam zorgt word je ook blijer en word je zelfliefde vergroot.

4. Doe de dingen waar je blij van wordt.

Heb je wel eens het idee dat je dingen doet die je niet wil, het is gewoonte of je denkt dat je het moet of je voldoet aan verwachtingen van je zelf of de ander. Doe dingen waar je blij van wordt. Wandelen, fietsen, schilderen, dansen, puzzelen, zeilen, schaatsten, breien, sporten……. Misschien moet je soms over een drempel om het te doen, maar een ding is zeker er ontstaat meer (zelf) liefde als je doet wat je wil.

5. Reflecteer over de dingen die je weghouden bij de liefde.

Wat zijn jouw oude patronen en valkuilen, wat houdt jou af van jouw pad? Je werk, je relatie(s), of zijn het jou denkpatronen? Het is nodig om regelmatig te reflecteren over wat maakt dat je wel of geen liefde voelt. Als je weet wat het is kan je het aanpakken, als je blijft doen wat je altijd al deed, houd je ook hetzelfde resultaat. Door te reflecteren vergroot je je zelfliefde.

Houden van jezelf is het mooiste cadeau dat je je zelf en je omgeving kan geven. Misschien de moeite waard. Aan wie ga jij dat cadeau geven?

Geschreven door Maartje van Driel, www.ineenanderlicht.nl

 

Zelfliefde is de sleutel voor innerlijk vrijheid

Zelfliefde is de sleutel voor innerlijke vrijheid
In mijn jeugd heb ik geen zelfliefde geleerd. Ik heb geleerd dat anderen belangrijkeZelfliefde is de sleutel voor innerlijke vrijheidr zijn dan ikzelf en moest mezelf opzijzetten, zodat anderen het beter konden hebben. Zo begreep is dat ik niet OK was als ik aan mijzelf dacht. In plaat van zelfliefde ontstond zelfkritiek (tegenovergesteld aan zelfliefde). Ik geloofde dat ik niet goed genoeg was,

Niet gelukkig van geworden

Ik heb dat heel lang volgehouden, maar gelukkig ben ik er niet van geworden. Ik heb ontdekt dat, als ik meer van mij zelf ga houden, ik ook meer van anderen kan houden. Hoe meer ik mijzelf begrijp, des te meer ik ook anderen kan begrijpen. Hoe meer ik kan zien wat mij weerhoudt om in liefde te leven, des te meer kan ik dat van een ander zien.

Innerlijke vrijheid

Het was (en is nog steeds) een hele weg om daar te komen. Maar nu weet ik dat (zelf)liefde de sleutel is voor innerlijke vrijheid. En daar houd ik me het liefst zo veel mogelijk mee bezig.

Oude patronen
In mijn ogen is het belangrijk dat je jezelf ontdoet van alle belemmeringen die jou tegenhouden om van jezelf te houden. We hebben al vroeg geleerd om ons aan te passen, om niet te mogen zijn wie we in wezen zijn (liefdevolle wezens). Met patronen die we al jong hebben aangeleerd, verwijderen we van ons zelf, zodat we niet gekwetst kunnen worden. Niets is minder waar. Hoe minder verbinding je hebt met je zelf, des te meer kan je worden gekwetst Als je deze lagen afpelt en de angst en de pijn toelaat die je als kind niet hebt mogen of kunnen voelen, kom je weer bij jezelf uit. Daar waar je weer vrij bent en kan ‘spelen’ en kan doen wat jij wil, zonder afwijzing van jezelf. Daar is de (zelf)liefde.

Hoe doe je dat?
Je moet er wel wat voor doen, namelijk onderzoeken welke patronen (gedachten, emoties en gedrag)  jij hebt aangeleerd die je in het hier en nu nog toepast bij dingen die lijken op hoe het vroeger was. Ik noem dat het innerlijk kind. Als je het innerlijk kind liefde geeft dan voelt het zich gezien en begrepen.

Zelfliefde is de sleutel om daar te komen en het is ook het resultaat!

Wat is een (trauma) trigger

Wat is een (trauma) trigger?Trauma triggers

Een trauma trigger is een situatie die de herinnering aan een eerdere traumatische ervaring oproept. De situatie zelf hoeft niet angstaanjagend of traumatisch te zijn. Het doet soms alleen indirect of oppervlakkig denken aan een eerder traumatisch incident.

Trauma-triggers zijn een goed onderzocht fenomeen. Het woord ‘getriggerd’ kan mensen echter ongemakkelijk maken. Voor sommigen is het zeggen dat een persoon ‘getriggerd’ wordt een verkorte manier om te zeggen dat ze zwak, dramatisch en veel te gevoelig zijn. Dit kan gevolgen hebben voor mensen die lijden aan posttraumatische stress en trauma gerelateerde aandoeningen. Daarom is het belangrijk om een ​​goed begrip van deze term te ontwikkelen voor degenen die herstellen van een trauma

Wat is een “trigger”?

Laten we eerst zeggen dat een trigger niet negatief is.  Een trigger verwijst simpelweg naar iets dat een reactie in het lichaam activeert. Triggers zijn meestal sensorisch van aard Dat betekent dat ze kunnen bestaan ​​uit verschillende dingen die je ziet, geluiden, sensaties, texturen en zelfs geuren. In veel gevallen fungeren triggers als een signaal naar het lichaam dat er dreiging of gevaar in de buurt is. Omdat we gedurende ons hele leven vergelijkbare gevaar tegenkomen, zijn onze hersenen bedreven in het leggen van associaties tussen gerelateerde vormen van dreiging. Het is een effectief systeem dat alle mensen hebben om te overleven.

Een voorbeeld

Hier is een een voorbeeld over hoe een (trauma) trigger ontstaat.

Stel je bijvoorbeeld een kind voor dat aan de staart van een kat trekt en in ruil daarvoor een kras op de arm krijgt. Dit kan een verontrustende gebeurtenis zijn voor een kind (en niet te vergeten, voor een kat!). Vanuit deze situatie kunnen we een paar dingen aannemen. Ten eerste zal de aanblik van de kat in de toekomst waarschijnlijk tot voorzichtigheid leiden. Het kind heeft onbewust verband gelegd tussen de aanwezigheid van de kat (met name de staart van de kat) en het potentieel voor gevaar. Als het later dezelfde kat zal aaien, kan het kind lichte fysieke spanning ervaren als ze de staart naderen. Dat is een onbewuste herinnering om terughoudend te zijn. Het kind kan deze informatie ook generaliseren. Als gevolg hiervan zal het  zeer waarschijnlijk vermijden om aan de staarten van verschillende katten en zelfs andere soortgelijke zoogdieren, zoals honden, te trekken.

(Toekomstige) pijn voorkomen

Om toekomstige pijn te voorkomen, is het essentieel dat de hersenen van het kind in staat is daarvoor verbindingen te maken. Het is essentieel dat het kind in staat is om automatisch te reageren, in plaats van kostbare tijd te verspillen aan het denken “onthoud wat er met de kat is gebeurd” elke keer dat ze een dier met een staart tegenkomen. We hebben ons lichaam nodig om zonder bewuste gedachte te reageren. Daardoor kunnen we snel een bedreiging vermijden of ermee kunnen omgaan. Triggers – de sensorische informatie die we associëren met gevaar – dient  als herinnering aan ons zenuwstelsel aan wat eerder als bedreigend werd opgeslagen.

Wat betekent het als iemand wordt “getriggerd”?

Het probleem met ons vermogen om instinctief informatie over bedreigingen te krijgen, is dat het soms moeilijk kan zijn om te weten of het veilig is. Dit wordt vooral een uitdaging voor personen met een voorgeschiedenis van trauma. Bij een trauma kan het dreigingssysteem dat nuttig is om te overleven, in de war raken raken. Dit is meestal een gevolg van de manier waarop emotionele informatie wordt verwerkt op het moment van de traumatische gebeurtenis (sen). Te midden van heftige gebeurtenissen kunnen we in specifieke toestand terecht komen namelijk: vechten, vluchten of bevriezen.

Bij vechten vluchten ervaren we:

  • Snelle hartslag
  • Snellere ademhaling
  • Paniekerig voelen
  • Bloedstroom naar het hart en de spieren
  • Huidtemperatuur daalt

Bij bevriezen ervaren we:

  • Doof gevoel
  • Tintelingen in de ledematen
  • Bloeddruk daalt
  • Moeite met spreken
  • Flauw voelen

Het lichaam reageert zelf

Voor personen die eenmalige of herhaalde traumatische gebeurtenissen meemaken, kunnen deze reacties geconditioneerd raken in het zenuwstelsel. Dit betekent dat het lichaam, zelfs op momenten van objectieve veiligheid, nog steeds op een trigger kan reageren alsof het in gevaar is. Iemand die bijvoorbeeld een auto-ongeluk heeft gehad, kan gevoelens van paniek en een plotselinge verhoging van de hartslag ervaren wanneer hij achter het stuur van een voertuig kruipt.

Onbewuste triggers

Andere triggers kunnen echter minder duidelijk zijn. Dissociatie (d.w.z. ontkoppeling van iemands gedachten, gevoelens en/of herinneringen) is een veel voorkomende automatische reactie is bij trauma’s. Een persoon is zich er misschien niet eens van bewust zijn dat zijn hersenen iets als triggers hebben opgeslagen. Sommige overlevenden van aanranding hebben misschien geen specifieke herinneringen aan de aanranding. Zij kunnen zich overweldigend gealarmeerd of verdoofd voelen als ze scènes bekijken in films waarin seksueel misbruik voorkomt.

Medeleven

Het is misschien moeilijk te begrijpen dat iemand ondanks dat hij technisch veilig is, zo’n sterke fysieke reactie kan hebben. Om deze reden is het belangrijk om te onthouden dat uw ervaring niet universeel is. Wat iemand anders kan triggeren, gezien hun geschiedenis, kan voor u volledig neutraal zijn. Maar dat betekent niet dat ze “dramatisch” zijn of dat ze gewoon “overdreven reageren”. In feite kunnen dit soort labels het voor overlevenden van een trauma het vaak moeilijker maken om hulp en ondersteuning te zoeken. Stel je voor hoe beangstigend het zou zijn om in een staat van paniek en gevoelloosheid terecht te komen zonder echt te weten waarom. Stel je bovendien voor hoe pijnlijk het zou zijn als anderen om je heen je integriteit in twijfel trekken. Het concept van “getriggerd” zijn is reëel en onderzocht, en het is belangrijk om het ook als zodanig te behandelen.

Iedereen heeft triggers

We hebben allemaal momenten waarop we logischerwijs kunnen erkennen dat we niet in gevaar zijn en toch voelen we ons bezorgd of hulpeloos. Het hoort bij mens zijn. Als je moeite hebt om te begrijpen wat iemand doormaakt wanneer hij beschrijft dat hij getriggerd wordt, probeer dan na te denken over de momenten in je leven waarin je je bang en onbeheerst voelde.

Als het niet zelf lukt

Ten slotte, als je (trauma) triggers kunt identificeren die verband houden met je eigen trauma, en als je moeite hebt om ermee om te gaan, begin dan met jezelf medeleven naar jezelf. Oefen met het zeggen van ‘het is niet mijn schuld’ als je lichaam reageert op een manier die je niet begrijpt. Herken alle manieren waarop je in tegenspoed veerkrachtig bent geweest. En tot slot, weet dat er hulp is. Er zijn therapieën en behandelingen die zijn ontworpen om (trauma) triggers te herkennen en te verminderen. Je lichaam is wijs genoeg om nieuwe strategieën te leren. Getriggerd worden is niet het einde van het verhaal.

 

Bron: Lindsey Brahman

 

 

Erkennen van (pijnlijke) emoties

Erkennen van (pijnlijke) emoties

erkennen van emoties

Het erkennen van (pijnlijke) emoties is niet gemakkelijk om te doen. Vaak willen we deze emoties (zoals angst, verdriet of frustratie) juist niet voelen.  Natuurlijk voelt angst en pijn niet fijn, maar als dat er is, heb je dat op dat moment te verdragen. Denken dat je het niet wil hebben, helpt niet om het te laten verdwijnen. Het is er gewoon, je kan er niet omheen.

‘Als je kan zijn met dat wat er is (dus ook met pijnlijke emoties) dan heb je geen probleem’

Pijn willen wegdrukken

Wil je pijn wegdrukken, dan blijft het op de achtergrond aanwezig. Zoek je afleiding, dan komt het na de afleiding weer terug. Heb je jezelf ooit geleerd om niet te voelen, door ‘in je hoofd te gaan zitten’, dan zal je merken dat het heel veel energie kost en geen oplossingen biedt.

Alle strategieën die we ooit hebben geleerd om niet te voelen, eisen op den duur hun tol. Het werkt niet. De manier om met pijnlijke emoties om te gaan is ze erkennen, er mee te zijn, ernaar te kijken en er met liefde en compassie mee om te gaan.  Dat wil niet zeggen dat je er niets aan kan doen!

‘Het probleem is meestal niet de pijn zelf, maar het feit dat we willen dat het anders is dan hoe het werkelijk is’

Vergelijk je pijn met een fysieke wond.

Stel je voor je hebt een wond en deze doet pijn. Als je de wond zou negeren en er niet voor zorgt, bestaat de kans dat hij gaat infecteren, het wordt erger. Een wond zie je en je voelt hem, je moet de pijn verdragen en je moet ervoor zorgen, zodat hij kan genezen.  Zo is het ook met emotionele pijn.

Emotionele pijn laat weten dat er iets is

Er is soms emotionele pijn, net zoals er soms blijdschap en vreugde is.  Er is altijd een fysiek gevoel gekoppeld aan de emotie: in je keel, spierspanning, hoofd of op andere plekken…. Dat is de fysiologisch reactie die bij deze emotie hoort, je kan er niets aan doen, zo reageert je lichaam op deze emotie. Op deze manier ervaren we de emotie, ook al zijn we ons daar juist vaak niet van bewust.  Het lichaam laat weten dat er iets is en vraagt je ernaar te kijken.  Emoties zijn ook gekoppeld aan gedachten. Gedachten zijn ervoor om uitleg te geven aan wat en waarom de emotie er is. Deze gedachten kan je ook onderzoeken of deze reëel is of niet.

Impact van gedachten

Als gedachten over de emoties realistisch zijn, kijk dan wat ze je willen vertellen. Ben je bang en is het onveilig voor je, dan kan je een keuze maken om weg te gaan. Is er iets ergs gebeurd en ben je daar verdrietig over, dan kan je jezelf toestaan om daarover te huilen. Je hebt deze emotie, je bent het niet. Als je er zo naar kijkt, zal je niet ‘verdrinken ’in je emotie. Je houdt zelf de regie. Je erkent echter wel dat de emotie er is. De emotie gaat dan vanzelf voorbij.

Bij irreëel gedachten voelt de emotie echt, maar de reden waarom je de emotie er is, is niet de waarheid. Een voorbeeld is als iemand iets van je vindt en je wordt dan bang dat iemand je niet aardig vindt (eigenlijk is het zo dat je zelf geloofd dat je niet aardig bent). De emotie die je voelt is echt, de reactie is oud, hij is van vroeger toen je kind was. Misschien ben je toen gaan geloven dat je niet aardig bent en misschien doet de persoon die nu tegenover je staat je denken toen. Dat is iets wat je kan onderzoeken en wat je daadwerkelijk kan veranderen, zodat deze emotie niet meer komt.

Erkenning en laten zijn wat er is en onderzoeken wat er achter de emotie schuilgaat

Het belangrijkste is de erkenning van de emoties. ‘Ik voel me bang, ik voel me verdrietig’, inclusief het lichaamsgevoel en alle gedachten die er zijn. Dat is wat er is en je kan onderzoeken wat er schuilgaat achter de emotie en of deze is gebaseerd op de waarheid.

 Emoties laten zijn voor wat ze zijn, hoe doe je dat?

Hoe kan je emoties en gevoelens laten zijn voor wat ze zijn?

  • Realiseer je dat je niet je emoties bent. Jij bent veel meer dan je emoties. Je hebt emoties en dat maakt dat je ernaar kan kijken.
  • Heb geen oordeel over je emoties. Dat maakt het verdragen minder zwaar
  • Weet dat je het niet verandert door te denken dat je het niet wil hebben.
  • Onderzoek de gedachten die je hebt over de emoties. Is het realistisch wat je denkt over de emoties? Vaak gaat er oude pijn schuil achter de emotie in het hier en nu en is .er iets geweest dat de pijn van vroeger weer getriggerd heeft.
  • Hoe voelt deze emotie in je lichaam. Ga naar dat gevoel in je lichaam en blijf daarop gefocust. Je komt dan meer in het hier en nu en dan heeft de emotie minder impact.

Dit zijn zo een paar voorbeelden van hoe je emoties kan laten zijn.

Het mooie van emoties is dat ze altijd weer voorbijgaan.

Ik ben fan van Rumi, hij heeft wat ik hierboven heb uitgelegd prachtig verwoord:

 

Dit mens-zijn is een soort herberg.
Elke ochtend een nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt

die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.
Behandel dan toch elke gast met eerbied.

Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede
grijns en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.