Waarom wachten slachtoffers van seksueel misbruik zo lang om er over te praten?

Waarom zo lang wachten?

Er zijn heel veel verschillende redenen waarom slachtoffers van seksueel misbruik vaak jaren wachten om er over te praten of om hulp te zoeken (gemiddeld 10-12 jaar). En dat terwijl ze vaak een geheim met zich mee dragen van iets dat in hun kinderjaren is gebeurd en heel veel impact heeft op hun (dagelijks) leven.

Juist omdat het zo lang geleden en zij er niet over (kunnen) praten, leidt dit vaak tot klachten.  Sinds MeToo is er wel meer bekend over hoe vaak misbruik voorkomt en wat de mogelijke impact is – al is hier nog steeds veel te weinig over bekend- er is veel minder bekend over hoe ingewikkeld, pijnlijk en lang het herstel is van de schade die  seksueel misbruik aanricht. Maar  waarom wachten slachtoffers dan zo lang om er over te praten of hulp te zoeken.

Individueel  proces, draait om veiligheid

Het is belangrijk om te begrijpen dat het proces van het helen van seksueel misbruik en het zoeken naar therapie voor ieder individu anders is. Het kan tijd kosten voordat slachtoffers zich veilig genoeg voelen om hulp te zoeken en te beginnen met hun herstel. Het is voor slachtoffers van cruciaal belang om begrip te krijgen voor hun unieke reis naar herstel. Veiligheid staat voorop. Als je misbruik hebt meegemaakt en er is over jouw grens heen gegaan, hoe kan je jezelf en anderen nog vertrouwen?

Redenen om te wachten

Wat zijn de belangrijkste redenen. Hieronder een aantal redenen om te wachten met praten.

  1. Schaamte en schuldgevoel: Slachtoffers van seksueel misbruik kunnen zich diep schamen en schuldig voelen over wat er is gebeurd, zelfs als ze begrijpen dat het niet hun schuld is. Dit schaamtegevoel kan hen ervan weerhouden om hulp te zoeken, omdat ze bang zijn voor veroordeling of stigmatisering.
  2. Angst voor confrontatie: Het onder ogen zien van het trauma van seksueel misbruik kan zeer beangstigend zijn. Slachtoffers kunnen bang zijn om herinneringen en emoties op te rakelen die ze lange tijd hebben weggestopt.
  3. Ontkenning of bagatelliseren: Sommige slachtoffers van seksueel misbruik kunnen zichzelf ervan overtuigen dat het niet zo erg was, dat ze het verdienden, of dat het gewoon “normaal” was. Deze ontkenning kan hen ervan weerhouden om professionele hulp te zoeken.
  4. Vertrouwenskwesties: Het kan moeilijk zijn voor slachtoffers om anderen te vertrouwen, zelfs hulpverleners. Dit wantrouwen kan voortkomen uit ervaringen van verraad of omdat ze bang zijn dat niemand hen zal geloven.
  5. Gebrek aan bewustzijn: Sommige slachtoffers zijn zich mogelijk niet volledig bewust van de impact van het misbruik op hun leven. Ze kunnen de symptomen van trauma niet altijd koppelen aan het misbruik en beseffen pas later dat ze hulp nodig hebben.
  6. De dader leeft nog (in hun omgeving): aangezien de dader meestal een bekende is van slachtoffer, kan het voor een slachtoffer heel angstig zijn om er over te praten. Niet geloofd worden (‘zoiets zou hij of zij nooit doen’), angst dat de familie uit elkaar zal vallen of dat de familie kiest voor de dader.
  7. Geïsoleerd leven: Geen vrienden of mensen in de omgeving die veilig genoeg zijn om in vertrouwen te nemen

Dit zijn er nog maar een paar redenen. Er zijn er nog veel meer en allemaal zijn ze legitiem.

Tips voor mensen die willen praten of hulp willen, maar de stap nog niet durven zetten.

Het proces van praten over of in therapie gaan na seksueel misbruik is zeer persoonlijk. De juiste stappen kiezen en zetten kan voor iedereen variëren en elke stap kan weer angst oproepen. Hier zijn enkele tips kunnen helpen bij het nemen van de beslissing om te  gaan praten of in therapie te gaan.

  1. Erkenning en acceptatie: Het is belangrijk om het misbruik te zelf te erkennen en te accepteren als een traumatische ervaring. Dit kan de eerste stap zijn naar het zoeken van hulp.
  2. Zelfzorg: Zorg goed voor jezelf, zowel fysiek als emotioneel. Dit kan onder meer het vermijden van situaties of mensen die je van streek maken, het nemen van rust, en het onderzoeken wat je van streek maken en leren omgaan met triggers, stress en angst.
  3. Motivatie: Het hebben van de motivatie om te herstellen en je welzijn te verbeteren is cruciaal. Dit kan worden aangewakkerd door het verlangen naar verandering en het verminderen van de negatieve effecten van het misbruik op je leven.
  4. Bereidheid en moed om te praten: als je met vrienden of familie wil gaan praten of je wil in therapie, zul je waarschijnlijk moeten praten over je ervaringen en emoties rond het misbruik. Het is belangrijk om open te staan voor deze gesprekken, ook al kunnen ze moeilijk zijn.
  5. Geduld: Herstel van seksueel misbruik kan lang duren en gaat vaak gepaard met ups en downs. Het is belangrijk om geduldig te zijn met jezelf en jezelf de tijd te gunnen om te genezen. Wees lief voor jezelf
  6. Zelfhulpbronnen: Er zijn zelfhulpboeken, websites en online ondersteuningsgroepen. lotgenotengroepen beschikbaar die specifiek gericht zijn op overlevers van seksueel misbruik. Deze kunnen een eerste stap zijn naar professionele therapie.
  7. Volg een anoniem online programma of training waar je kan onderzoeken wat de impact is van jouw negatief seksuele ervaringen en wat je er voor nodig hebt om de stap naar hulp echt te zetten.

Als jij bovenstaande herkent en je durft nog niet over jouw ervaringen te praten, maar je voelt wel dat je er niet mee wil (of moet) doe dan de online training:  Alsof er niets aan de hand is, naar meer erkenning, begrip voor jezelf en zelfliefde na seksueel misbruik

Geschreven door Maartje van Driel, Integratief therapeut, In een ander Licht

Geef een reactie

1 + 4 =